ΓΙΑΝΝΗ ΝΤΑΣΚΑ
Αντί προλόγου ένα σχόλιο για το πρωτοσέλιδο πάνω ως προς την Κυβέρνηση:
Υπάρχει και ένα άλλο καλύτερο με τον…Τοτό!
Επιτρέψτε μας,για τις ανάγκες της έρευνας,η οποία στοχεύει να καταδείξει ότι η Δικαιοσύνη εν πολλοίς έχει μετατραπεί σήμερα σε “δεκανίκι” ξεπλύματος των βρόμικων “ισχυρών” να πάμε πίσω μια δεκαετία.
Τότε πρόεδρος στη Νέα Δημοκρατία δεν ήταν η πελάτισα της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ,αλλά ο διαμένων στην ΙΔΙΑ πολυκατοικία από το 1960 Προκόπης Παυλόπουλος,καθηγητής και σήμερα μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Εκανε μια ομιλία προφητική.Και μίλησε για τον “Μινώταυρο”.Τον προσδιόρισε ως το τέρας που καταπίνει στο διάβα του τα πάντα.Τον προσδιόρισε δείχνοντας ακριβώς τους βρόμικους οικονομικά ισχυρούς.Δεν κατονόμασε άτομα.Κατέδειξε ένα σύστημα διαπλεκόμενης οικονομικής ισχύος,στο οποίο είναι σφιχταγκαλιαμένο μέγα μέρος της πολιτικής σκηνής,της οικονομικής ελίτ,των αγορασμένων από την ελίτ ΜΜΕ.Το τραπεζικό σύστημα είναι το σκοινί για τις κρεμάλες οικονομικής εξαθλίωσης, στις οποίες οδηγούνται οι κοινωνίες,αντί να οδηγηθούν οι άρπαγες Μινώταυροι.
Στο τέλος αυτού του ρεπορτάζ θα διαβάσετε λέξη προς λέξη τα συμπεράσματα αυτής της ομιλίας του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας.Η ομιλία δεν έγινε στο…Μεταξουργείο,δίπλα στις πολυκατοικίες-πρότυπο της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ,αλλά στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο (Ιεροσόλυμα) του Ισραήλ,όπου είχε προσκληθεί για να του απονείμουν το τίτλο του διδάκτορα.
Στην ομιλία του το βλαμμένο δικό μας μυαλό βλέπει τις φωτογραφίες και τα ονόματα που “αλωνίζουν” την ελληνική πολιτική,επιχειρηματική,δημοσιογραφική αλλά και “ποινική”ζωή.
Κάθε μέρα κάποιος “θεσμός”,δηλαδή η Βουλή,η Δικαιοσύνη θα τσαλακώνεται από τα λεγόμενα “οικονομικά συμφέροντα”.
Ο Προκόπης Παυλόπουλος ομιλεί για “την επικράτηση του οικονομικού επι του θεσμικού” και ειδικότερα σε εκείνη την ομιλία του είπε μεταξύ άλλων και τη φράση:
“…Ευτυχώς, τα «σημεία των καιρών» δείχνουν πως ο Δικαστής μπορεί ν’ αντέξει. Και να κρίνει έτσι πως οι δημοκρατικοί θεσμοί δεν επιτρέπεται να θυσιασθούν στον βωμό οιασδήποτε σκοπιμότητας, οικονομικής ή άλλης…”
Πράγματι υπάρχουν δικαστές που αντέχουν.
Αλλά περισσότερο δυστυχώς φαίνονται οι δικαστές που δεν αντέχουν απέναντι στις ερπύστριες των οικονομικά ισχυρών,το πρώτο άρμα των οποίων είναι οι τράπεζες.
Τα δυο κόμματα εξουσίας χρωστούν μισό δισεκατομμύριο από δανεικά για να πλουτίσουν και …ερωμένες των πολιτικών κλπ κλπ.
Τα δάνεια είναι σε κάποια αποθήκη της Τράπεζας Πειραιώς και ουδείς απο τη Δικαιοσύνη έχει την παραμικρή απορία παρά τα …συκοφαντικά πρωτοσέλιδα που και ΣΗΜΕΡΑ είναι κρεμασμένα στα περίπτερα.Οπως αυτά:
Το “οικονομικό” επικράτησε του “θεσμικού” καθώς η Δικαιοσύνη παριστάνει ότι δεν καταλαβαίνει το μέγεθος του εγκλήματος όταν οι τράπεζες κυνηγούν την κ.Ανθούλα για χρέος δυο χιλιάδων ευρώ,το οποίο κληρονόμησε απο τον μακαρίτη συζυγο και δεν έχει τίποτα,ούτε σπιτι στο όνομά της.
Η κάνουν κατάσχεση πρώτης κατοικίας στον κυρ Φίλιππο για …τέλη κυκλοφορίας που ξεκίνησαν από 1500 ευρώ και τα έκαναν με τους τόκους χωρίς αιδώ,χωρίς ντροπή 50 χιλιάρικα και δεν του πήραν(όταν πτώχευσε και δεν μπορούσε να πληρώσει) το ακριβό(τότε) αυτοκίνητο σε εξόφληση αν και τους το πρόσφερε!
Με το αίμα τέτοιων(εκατοντάδων χιλιάδων_ μελών της κοινωνίας ξεπλένουν τα βρόμικα χρήματά τους σε φορολογικούς παραδείσους σε βουνα και λαγκάδια που χτίζουν τσαλακώνοντας το Σύνταγμα με κάθε τρόπο.
Ολοι μας σχεδόν κάποια στιγμή θα περάσουμε από τα διόδια στο Καπανδρίτι.Καθώς κατεβαίνετε την κατηφοριά προς τα διόδια κοιτάξτε λίγο αριστερά την κορυφή του βουνού.Φαίνεται καθαρά αφού κατέκαψαν τα εκεί δάση για να χτίσουν.
Ακριβώς ελάχιστα μέτρα κάτω απο την κορυφή του βουνού,πάνω στα βράχια έχει χτιστεί ένα τεράστιο ακίνητο με τεράστια μάνδρα,ορατή και απο το…φεγγάρι!
Ποιό οικόπεδο,τίνος ήταν σε αυτή την κορυφή της…Πάρνηθας και έχτισε ή το πούλησε και έχτισε;
Μήπως εκείνου που αποτυπώνεται στη λίστα Λαγκάρντ και ήταν συντονιστής στις αγοραπωλησίες πολιτικών,(μεγαλο)ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ,δικαστών εκεί κοντά και στα λίγο πιο χαμηλά δάση;
Αυτό το ακίνητο είναι κρίσιμο.Αποτυπώνει την “τεχνική” που βλέπει κανείς σε κάθε νησί,ακόμα και στη Σαλαμίνα.Νομιμοποιείται ένα ακίνητο σε βουνοκορφή και άρα φυσιολογικά θα γίνει αντικείμενο αγοραπωλησίας,δηλαδή ξεπλύματος βρόμικου χρήματος,όλο το πρώην δασικό βουνό…
Βγάλτε τώρα τη φωτογραφία και δείτε μετά μερικά χρόνια.Κάπως έτσι έγινε χωριό η…Διώνη στην οποία έφτασε η χάρη και του ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ πρωθυπουργικού γραφείου…
Αυτού που εφαρμόζει τη διαφάνεια,που υπερασπίζεται τους θεσμούς…
Παράδειγμα 2.
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ τον περασμένο Νοέμβριο είχε ένα ρεπορτάζ με τίτλο:
“Κρίσιμο 5μηνο για την διασύνδεση Ελλάδας -Ισραήλ-Κύπρου με τον Ευρασιατικό αγωγό Eurasia Interconnector”.
Στο ρεπορτάζ μας πληροφορούσε ότι ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΑΔΜΗΕ το 2023 θα έλυνε το πρόβλημα του περίφημου αγωγού και θα προχωρούσε σε δημιουργία το γεωπολιτικής σημασίας έργο συνεχίζει τις προσπάθειες με νέα δυναμική και βοήθεια από ΗΠΑ και Ισραήλ.
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ έγραφε ότι θα έρθουν επενδυτές απο τις ΗΠΑ και θα άρουν τις επιφυλάξεις της Κύπρου για τον γεωπολιτικό κίνδυνο.
Σαφώς έγραφε ότι Κύπριοι και Ελληνες πολιτικοί καθυστερούν γιατί κόπτονται για τα εθνικά συμφέροντα και ενεργούν θεσμικά και με διαφάνεια.
Στην Κύπρο τώρα παραιτούνται οι στενοί συνεργάτες του προέδρου Χριστοδουλίδη διότι τους τσάκωσαν στα πράσα να εργάζονται επι του “οικονομικού” σε βάρος του “θεσμικού”.
Προηγουμένως ο ίδιος πρόεδρος Χριστοδουλίδης είχε σαφώς κατηγορήσει την ελληνική κυβέρνηση για ανάλογη δραστηριότητα στον αγωγό με τα πολλά λεφτά.
Τεράστια σημασία έχει το ΓΕΓΟΝΟΣ ότι πριν αποκαλυφθούν οι αθλιότητες στο προεδρικό μέγαρο της Κύπρου με βίντεο,είχε αδειάσει και την ελληνική και την κυπριακή κυβέρνηση με φρικτά υπονοούμενα η αρμόδια υπουργός του Ισραήλ κ.Χασκέλ με συνέντευξή της στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ!!!
Μούγκα και εδώ και στην Κύπρο μετά τη συνέντευξη αυτή.Και ύστερα ήρθε το βίντεο και οι παραιτήσεις…
Παράδειγμα 3.ΝΟΒΑΡΤΙΣ
Η γραμματέας του Διευθυντή της αποκάλυψε -για ΠΡΩΤΗ φορά στην ελληνική και αμερικάνικη Ιστορία-ότι είναι η προστατευόμενη μάρτυρας στις ΗΠΑ.Με την κατάθεσή της και -προφανώς του έτερου και Διευθυντή Δεστεμπασίδη-η ΝΟΒΑΡΤΙΣ ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ οικονομικά εγκλήματα επί του θεσμικού στην Ελλάδα,η οποία όμως της έκανε(τεχνηέντως)μια “βλαμμένη” αγωγή για εκατοντάδες εκατομμύρια ΗΘΙΚΗ βλάβη και ανήγγειλε και κι άλλη για ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ βλάβη.Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ υπάρχει,οι αγωγές ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΕΣ ακόμα…
Με βάση τις ΙΔΙΕΣ καταθέσεις,οι οποίες υποχρέωσαν τη ΝΟΒΑΡΤΙΣ να ΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙ στις ΗΠΑ εγκλήματα κατά του ελληνικού ΚΡΑΤΟΥΣ στις ΗΠΑ οι μάρτυρες είναι υπο προστασία ,αλλά στην Ελλάδα όχι;
Και οι πολιτικοί δήλωσαν χθες δικαιωμένοι,διότι τους καταδίκασαν για συκοφαντική δυσφήμηση.
Αφού το πέτυχαν για να μην αιωρείται ότι το οικονομικό τσάκισε το θεσμικό με την δικαιοσύνη σε ρόλο δεκανικιού πρέπει να δώσουν στη δημοσιότητα τις καταθέσεις της συκοφαντίας για να δούμε αν είναι ίδιες τόσο στις ΗΠΑ,όσο και στην Ελλάδα.
Αν είναι ίδιες να εξηγήσουν οι δικαιωμένοι αν οι ΗΠΑ είναι αμερικανάκια και ποιά ακριβώς είναι τα εγκλήματα που ομολογησε η ΝΟΒΑΡΤΙΣ στην Ελλάδα.
Αν μάλιστα δεν κατατεθεί τελικά ΚΑΝΟΝΙΚΗ αγωγή απο την Ελλάδα στη ΝΟΒΑΡΤΙΣ τότε το οικονομικό επικράτησε και σε αυτή την περίπτωση του θεσμικού.
Ο πρώην διευθυντής της είπε στο δικαστήριο ότι η ΝΟΒΑΡΤΙΣ είναι η ΟΠΕΚΕΠΕ του φαρμάκου…
Στον κανονικό ΟΠΕΚΕΠΕ η έρευνα συνεχίζεται όπως στα Τέμπη.
Εκεί,στα Τέμπη, τα εγκλήματα του κουκουλώματος δεν έχουν προηγούμενο σε καμία μπανανία του πλανήτη και το οικονομικό επικράτησε ωμά επι του θεσμικού.Τόσο ωμά ώστε αφού συγκάλυψαν εγκλήματα εταιρειών και προσώπων κατάφεραν με πράκτορες και προβοκάτορες να διασπάσουν και τους χαροκαμμένους. Το παρασκήνιο βοά για τους τρόπους με τους οποίους το οικονομικό επικράτησε επι του θεσμικού και η Δικαιοσύνη “απολαμβάνει” τον πάτο στο βαρέλι της αξιοπιστίας.
Ιδια μέθοδος και στον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Τα εγκλήματα που καταγγέλθηκαν εκεί συστηματικά θάβονται από το 2019.
Ιδια η μέθοδος των Τεμπών.Εκεί έγινε το μπάζωμα του χώρου άμεσα με το πρόσχημα της έρευνας.
Στον ΟΠΕΚΕΠΕ τα εγκλήματα διαπράχθηκαν στο όνομα δήθεν προβάτων και δήθεν οικοπέδων.
Τα πρόβατα “μπαζώνονται” κατά εκατοντάδες χιλιάδες,τόσο αδικαιολόγητα,ώστε αφενός να το καταγγείλουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί.Ιδού σχετικό πρωτοσέλιδο ΣΗΜΕΡΑ:
Αφετέρου το καταγγέλλουν πραγματικοί κτηνοτρόφοι ακόμα και με …αυτοκτονίες,διότι τους “μπαζώνουν” τα πρόβατα(τα σφάζουν και τα θάβουν) με το πρόσχημα της…ευλογιάς!
Οταν μετά χρόνια θα φτάσουμε-αν φτάσουμε-σε δικαστικές αίθουσες τότε το επιχείρημα θα είναι ότι υπήρχαν πραγματικά τα…ανύπαρκτα πρόβατα,αλλά με την ευλογιά που να βρεθεί άκρη…
Η κυβέρνηση,φίλοι της οποίας έγιναν ζάμπλουτοι με εγκλήματα στον ΟΠΕΚΕΠΕ,είπε ότι για διαφάνεια,όρισε επιστήμονες(Ορκωτούς) να φτιάξουν πόρισμα για το τι πράγματι έγινε στον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Οπως έκανε και στα Τέμπη,όπως κατα παγκόσμια πρωτοτυπία όρισε τροχονόμους να ερευνήσουν δυστύχημα τρένων σε …σιδοροδρομικές γραμμές!!!
Οι Ορκωτοί τα βρόντηξαν,όπως ακριβώς ο διοικητής της τροχαίας Λάρισας και μάλιστα με δήλωση σαφή για τα εγκλήματα:
«Η ουσία είναι πως μετά από δυόμισι μήνες, δεν μας έχουν παράσχει το παραμικρό στοιχείο και δεν έχουν δεχθεί να κάνουν συνάντηση με τη διοίκηση, το οποίο είναι προαπαιτούμενο του ελέγχου βάσει των προτύπων».
Αν η Δικαιοσύνη δεν ήταν δεκανίκι θα είχε καλέσει αμέσως τους Ορκωτούς και είτε θα τους έστελνε κατηγορούμενους,αν λένε ψέμματα,είτε θα περνούσε χειροπέδες στους “θάφτες” των εγκλημάτων…
Αυτό θα γινόταν αν το οικονομικό,οι “μινώταυροι”,δεν είχε επικρατήσει επι των θεσμικών.Δηλαδή αν οι μινώταυροι της συγκάλυψης δεν είχαν νικήσει τον “θησέα” των θεσμών.
Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.Παυλόπουλος στην προφητική ομιλία του,το 2016,στο Ισραήλ είχε μιλήσει για την πάλη επικράτησης του οικονομικού επι του θεσμικού και κατέληγε ως εξής καλώντας τη Δικαιοσύνη να αναδειχθεί στον προστάτη των κοινωνιών,των ανθρώπων,έναντι των εγκληματικών “μινώταυρων”:
“…2. Πραγματικός θεσμικός σύμμαχος του «Θησέα» απέναντι στο «Μινώταυρο» είναι εκείνος, στον οποίο μπορεί -και πρέπει-να επενδυθούν οι βάσιμες προσδοκίες ουσιαστικής και αποτελεσματικής συμπαράστασης. Πρόκειται για τον δικαστή, μεσ’ από την οργάνωση και τη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Ίσως το συμπέρασμα αυτό να φαίνεται, prima faciae, αντιφατικό, αν αναλογισθεί κανείς αφενός ότι η ευθεία δημοκρατική νομιμοποίηση του δικαστή υπολείπεται σαφώς εκείνης του νομοθέτη. Και, αφετέρου, η δικαστική εξουσία εν γένει δεν έχει ως τώρα αναπτύξει, μέσα σ’ αυτή την «σκοτεινή» οικονομική και κοινωνική συγκυρία, μεγάλες δυνάμεις αντίστασης έναντι των διαβρωτικών επιθέσεων που υφίσταται ο κανόνας δικαίου, η έννομη τάξη και το κράτος δικαίου. Αν όμως εμβαθύνει κανείς και στην παράδοση και στα θεσμικά αποθέματα που διαθέτει η Δικαιοσύνη και με τα οποία «οπλίζεται» ο δικαστής κατά την άσκηση της δικαιοδοτικής του λειτουργίας, θ’ αντιληφθεί ότι η «αφύπνισή» της, ώστε να δώσει στον «Θησέα» το κανονιστικό «ξίφος» άμυνας κι επίθεσης κατά του «Μινώταυρου», είναι περισσότερο πιθανή ή και αναμενόμενη σε σχέση με την προσδοκία να «ξυπνήσει» κάποτε ο νομοθέτης από τη «χειμέρια νάρκη» του στη μέση του νεοφιλελεύθερου οικονομικού «παγετώνα». Αρκεί να το θελήσει, βεβαίως με την ώθηση της επιστήμης και της ίδιας της κοινωνίας, σε μια κοινή πορεία υπεράσπισης των δημοκρατικών θεσμών.
α) Ο εθνικός δικαστής, πρώτος αυτός, έστω και αν σήμερα εμφανίζεται διστακτικός είναι σε θέση ν’ αποκαταστήσει την κανονιστική ισχύ του κανόνα δικαίου, της έννομης τάξης και του κράτους δικαίου. Καταλυτικό συγκριτικό του πλεονέκτημα έναντι του νομοθέτη είναι η δικαιοδοσία του να ελέγχει την, lato sensu, αντισυνταγματικότητα των κάθε είδους υποδεέστερης τυπικής ισχύος κανόνων δικαίου και ν’ αποτρέπει έτσι την εφαρμογή τους. Με τον τρόπο αυτόν έχει την αρμοδιότητα, επιπλέον, να εμπλουτίζει υποστηρικτικώς το συνταγματικό κανονιστικό πλαίσιο και με τους κανόνες δικαίου του διεθνούς κανονιστικού περιγύρου. Πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης αυτών των πτυχών της δικαιοδοτικής λειτουργίας διαθέτουν οι εθνικές έννομες τάξεις που έχουν υιοθετήσει το πρότυπο του, υπό την ευρεία του όρου έννοια, «Συνταγματικού Δικαστηρίου». Οι έννομες τάξεις της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Πορτογαλίας το αποδεικνύουν.
β) Με τη σειρά του, ο ευρωπαίος δικαστής -στην ουσία το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ)- μπορεί να συμβάλει καθοριστικώς τόσο στην υπεράσπιση του ευρωπαϊκού θεσμικού κεκτημένου όσο ακόμη και στην κάλυψη του υφιστάμενου δημοκρατικού -οργανωτικού και κανονιστικού- ελλείμματος μέσα στην ευρωπαϊκή έννομη τάξη. Ακόμη κι αν η ως σήμερα στάση του μάλλον φαίνεται να συμβαδίζει με την «παθητικότητα» του ευρωπαίου νομοθέτη ως προς την υπεράσπιση των ευρωπαϊκών δημοκρατικών θεσμών. Ποτέ δεν είναι αργά. Και για την ακρίβεια, οφείλει να μην οδηγηθεί σε μη αναστρέψιμες καταστάσεις ως προς το δικαιοδοτικό του κύρος.
Μόνο που αυτό προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, κυρίως:
β1) Πρώτον, την σύμπλευση του ΔΕΕ με τον εθνικό δικαστή στην επιχείρηση προάσπισης των δημοκρατικών θεσμών και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Με την έννοια ότι θα ήταν εντελώς ανεδαφική -ίσως και, τελικώς, καταστροφική- κάθε αντιπαράθεσή τους σ’ έναν στείρο αγώνα επικράτησης του ευρωπαϊκού έναντι του εθνικού δικαίου. Πολλώ μάλλον όταν αυτό είναι κανονιστικώς αδύνατο όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί τη σημερινή της δομή. Όλως αντιθέτως, η αρμονική ερμηνευτική συνύπαρξη των εθνικών έννομων τάξεων με την ευρωπαϊκή, δια των κατάλληλων μεθόδων ερμηνείας του κανόνα δικαίου, θα μπορούσε ν’ αντλήσει απ’ όλο το, lato sensu, ευρωπαϊκό κανονιστικό πεδίο ως και το τελευταίο επιχείρημα υπεράσπισης της, τόσο απαραίτητης όπως καταδείχθηκε, ρυθμιστικής δύναμης του κανόνα δικαίου.
β2) Δεύτερον, την ενεργοποίηση του ΔΕΕ προς την κατεύθυνση της συναγωγής συμπληρωματικών γενικών αρχών, οι οποίες έχουν ως αποκλειστικό στόχο την κάλυψη των κενών του πρωτογενούς ευρωπαϊκού δικαίου στο πλαίσιο της προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Πρόκειται βεβαίως για γενικές αρχές «θεσμικού χαρακτήρα» που το ΔΕΕ μπορεί να συναγάγει απ’ αυτό τούτο το εν γένει ευρωπαϊκό δίκαιο. Ιδίως όμως τέτοιες γενικές αρχές είναι περισσότερο χρήσιμες, όταν συνάγονται εκ μέρους του ΔΕΕ από το διεθνές δίκαιο και, πρωτίστως, από το «ευρωπαϊκό κοινοδίκαιο». Δηλαδή από την κοινή κανονιστική συνισταμένη, η οποία έχει ως ρυθμιστική πηγή το σύστημα όλων των έννομων τάξεων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μ’ επίκεντρο τους κανόνες της συνταγματικής παράδοσης των κρατών-μελών.
β3) Τρίτον, την εκ μέρους του ΔΕΕ πλήρη αξιοποίηση της κανονιστικής δύναμης της ΕΣΔΑ και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια τέτοια αξιοποίηση πρέπει να τείνει προς δύο, κατά βάση, ερμηνευτικές κατευθύνσεις: Η πρώτη αφορά την ερμηνευτική επιλογή, κατά την οποία τα δύο ως άνω προστατευτικά των δικαιωμάτων του ανθρώπου κείμενα, φυσικά καθένα με τη νομική του ιδιοσυστασία, ερμηνεύονται ως κατευθυντήριες γραμμές για την όλη εφαρμογή του πρωτογενούς και παράγωγου ευρωπαϊκού δικαίου. Άρα, in dubio, το δίκαιο αυτό ερμηνεύεται και εφαρμόζεται σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΣΔΑ και του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και η δεύτερη αφορά την ερμηνευτική επιταγή ότι τα όσα κανονιστικά κενά εμφανίζουν, ενδεχομένως, τα ως άνω κείμενα καλύπτονται με την, και πάλι in dubio, ερμηνεία υπέρ της πληρότητας και της αποτελεσματικότητας του ευρωπαϊκού συστήματος προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου.
γ) Τέλος, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου οφείλει, σύμφωνα με τον προορισμό του, να ερμηνεύει και να εφαρμόζει την ΕΣΔΑ όχι μόνο σύμφωνα με τον αρχικό κανονιστικό προορισμό της, δηλαδή ως αυτοτελές πλαίσιο προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Αλλά και ως σύστημα κανόνων δικαίου που επηρεάζει, έστω και εμμέσως ακόμη, την ευρωπαϊκή έννομη τάξη ώστε να διασφαλίζει πλήρως τα κάθε είδους δικαιώματα του ανθρώπου, συμπεριλαμβα-νομένων των κοινωνικών. Τούτο σημαίνει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου από τη μια πλευρά πρέπει να ερμηνεύει τις διατάξεις της ΕΣΔΑ με τρόπο που, in dubio, αποβαίνει υπέρ της προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Και, από την άλλη πλευρά, πρέπει να ερμηνεύει τις διατάξεις αυτού τούτου του ευρωπαϊκού δικαίου, πρωτογενούς και παράγωγου -βεβαίως όταν και στο μέτρο που έχει σχετική δικαιοδοσία- έτσι ώστε να εφαρμόζονται υπό το πνεύμα της ΕΣΔΑ. Και όχι υπό την επιρροή των αμιγώς οικονομικής και νομισματικής λογικής κανόνων του ευρωπαϊκού δικαίου.
Ευτυχώς, τα «σημεία των καιρών» δείχνουν πως ο Δικαστής μπορεί ν’ αντέξει. Και να κρίνει έτσι πως οι δημοκρατικοί θεσμοί δεν επιτρέπεται να θυσιασθούν στον βωμό οιασδήποτε σκοπιμότητας, οικονομικής ή άλλης. Αφού η Δημοκρατία και η πεμπτουσία της, ο Άνθρωπος, υπάρχουν αυτοτελώς. Δηλαδή καθορίζουν -ή πρέπει να καθορίζουν- κυριάρχως και τον προσανατολισμό της οικονομίας. Άρα δεν υποκύπτουν στις ακόρεστες ορέξεις των «Αγορών», υπό την σημερινή μάλιστα μορφή και «λογική» τους. Εν κατακλείδι: Ο Δικαστής έχει χρέος να κρίνει –και μάλλον θα κρίνει- ότι το Σύνταγμα, ως αυτονόητη κι αδιαμφισβήτητη βάση της έννομης τάξης και των θεσμών της, δεν υπακούει στην αγοραία διεκδίκηση της οικονομίας αλλά μόνο στην κανονιστική θαλπωρή των θεσμών. Οι οποίοι παροτρύνουν τον Άνθρωπο στην συνεπή αναζήτηση του κατά την φύση του προορισμού του. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή η θεώρηση της αποστολής του δικαστή και της Δικαιοσύνης είναι η μόνη, η οποία ανταποκρίνεται πλήρως στις, παγκοσμίως καταξιωμένες, θεμελιώδεις ρήτρες που εγγυώνται την αξία του Ανθρώπου και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.”
Υ.Γ.H “Μάνα των Τεμπών” είχε πιστέψει ότι οι πράκτορες και οι εισπράκτορες θα είχαν αναστολές και δεν θα εμφανίζονταν στα χαροκαμμένα σπίτια των Τεμπών…Δεν ήξερε φυσικά.Αλλά ποιόν ρώτησε;
Y.Γ.2 Μέσα σε όλα αυτά στη δίκη για το αίσχος των υποκλοπών αποκαλύφθηκε η σχέση της μητσοτακικής ΕΥΠ,της γερμανοΚΟΣΜΟΤΕ με τις υποκλοπές με τη βοήθεια ενός…τυχαίου κρεοπώλη!Και κανείς δικαστής δεν εξανέστη…
