Νικ.Νικολόπουλος:  Ο Σαμαράς έχει πρόταση εθνικής συνεννόησης και είναι γεφυροποιός των υπεύθυνων.Οχι αρχηγός θυμωμένων…

Σπάνια κάναμε και δημοσιεύαμε συνεντεύξεις αν δεν ήταν μέρος μια δημοσιογραφικής έρευνας, ιδιαίτερα στις εξάρσεις της διαφθοράς στη χώρα.Και τέτοιες είχε πολλές.Και φτωχοί εμφανίζονταν πλούσιοι στην πολιτική και κήνσορες της νομιμότητας και της ηθικής αν και δεν υπήρχε άρθρο του Ποινικού και του ηθικού κώδικα που να μην είχαν παραβιάσει.

 Ο Νίκος Νικολόπουλος έγινε φίλος μας μετά από δημοσιογραφική έρευνα.

Ψάχναμε πριν δεκαετίες ένα τεράστιο σκάνδαλο της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ.Και δεν δίστασε να μας αποκαλύψει ότι κρυφό συνεταιράκι του πράσινου μαφιόζου ήταν και ένας γαλάζιος.Πάταγος τότε.

 Και στη συνέχεια, όταν η Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή τον έκανε Γραμματέα Τεκμηρίωσης των σκανδάλων, οι αποκαλύψεις έγιναν χιονοστιβάδα.

 Ο ίδιος παρεμεινε και παραμένει στα οικονομικά και στα προσωπικά του όπως όταν ξεκίνησε. Με ανοιχτή πρόσκληση και πρόκληση στους πάντες (και σε μας)να τον ερευνήσουμε και να τον ερευνούμε. Το πράξαμε.Και η καθαρότητά του παροιμιώδης και σπάνια για όλους τους πολιτικούς χώρους.

 Επι ΣΥΡΙΖΑ τον τιμούσαν τόσο ώστε του πρότειναν συνεργασία κορυφής. Εκ μέρους του πήγαμε(επι ΣΥΡΙΖΑ) στη Βουλή και ψάξαμε ένα τεράστιο σκάνδαλο μισού δισεκατομμυρίου ευρώ και βάλε, το οποίο έφερνε σε δεινή θέση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Βρήκαμε τα ντοκουμέντα και πήραμε …κόκκινη κάρτα για να μην φτάσουμε σε άλλα βάθη! Πρωταγωνιστής μια στελεχάρα (κοινοβουλευτική) του ΣΥΡΙΖΑ που κατάφερε  επί ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ(!!!)να διορίσει σε καίρια οικονομική θέση ενός υπουργείου βυθισμένου στα σκάνδαλα στενή συγγενή του. Ακριβώς στον τομέα των σκανδάλων!…

Οι αντοχές του Νίκου Νικολόπουλου παροιμιώδεις...Σε ένα λεωφορείο ή σε ένα τρένο διέτρεχε και διατρέχει την Ελλάδα ερευνώντας και καταγγέλλοντας Μαφίες για δεκαετίες.Και περνώντας με το τρένο συνεχώς από τα μαρτυρικά Τέμπη των μαζικών δολοφονιών

 Η επιβράβευση ήρθε και παραμένει στον τόπο του. Στην Αχαϊα. Αυτός ο Νίκος, ο γυιός εργαζόμενου στα ΚΤΕΛ, αναδείχθηκε και παραμένει σήμερα ο μακροβιότερος βουλευτής του νομού Αχαϊας. Του νομού των τζακιών και των πρωθυπουργών.Και της ιστορικότερης εν ζωή μεγάλης εφημερίδας.Τη Πελοποννήσου. Πρωτοκυκλοφόρησε πριν 140 χρόνια! Ιδού το πρώτο της φύλλο:

Και παραμένει.

 Πριν λίγο καιρό, το 2023, επιβεβαίωσε την τεράστια αξία του Νίκου Νικολόπουλου, χωρίς στο συγκεκριμένο φύλλο και ρεπορτάζ να αναφερθεί στον ίδιο.

Στο τέλος της συνέντευξης που μας παραχώρησε ο Νίκος Νικολόπουλος, μπορείτε να διαβάσετε το ρεπορτάζ της εφημερίδας αυτής. Αναφέρεται σε όλους του πολιτικούς που κατάγονται από το νομό Αχαϊας και έγινε πρόεδροι της Δημοκρατίας, Πρωθυπουργοί, πρόεδροι της Βουλής αλλά και…δικτάτορες.

Τεράστια ονόματα, όπως οι Ζαίμηδες, οι Παπανδρέου, Στεφανόπουλος, Κανελλόπουλος κ.α.

 Ο Νίκος Νικολόπουλος παρέμεινε στην Αχαϊα και τους ξεπέρασε όλους σε πολιτική αντοχή!

 Οταν τον ρωτήσαμε (εκτός συνέντευξης) γιατί αναφέρεται στον εαυτό του ως “ένας απο τους μακροβιότερους” και όχι “ο μακροβιότερος” απάντησε αφοπλιστικά:

” Δεν μετράω, για να παραμένω ταπεινός…“

 ΕΡΩΤ. H ανάλυσή σας για τον ρόλο του Αντώνη Σαμαρά ξεφεύγει από τη συνηθισμένη πολιτική ρητορική. Δεν μιλάτε απλώς για ένα νέο κόμμα. Μιλάτε για έναν «γεφυροποιό» και για μια πιθανή «κυβέρνηση εθνικής ενότητας». Γιατί αυτή η διαφορετική προσέγγιση;

 ΝΙΚ. ΝΙΚ.Πιστεύω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια από εκείνες τις στιγμές όπου το πολιτικό σύστημα καλείται να υπερβεί τον εαυτό του. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν είναι ένας οποιοσδήποτε πολιτικός. Είναι ένας πρώην πρωθυπουργός με βαριά πολιτική ιστορία. Και σήμερα, η συγκυρία του δίνει μια μοναδική ευκαιρία: να επιλέξει αν θα γίνει απλώς ο αρχηγός των θυμωμένων ή ο γεφυροποιός των υπεύθυνων.

Εμένα δεν με συγκινεί η ιδέα ενός Σαμαρά που θα αφαιρέσει απλώς ποσοστά από τον Μητσοτάκη. Αυτό είναι μικρό. Με ενδιαφέρει ένας Σαμαράς που μπορεί να προσθέσει δυνάμεις στην Ελλάδα. Να δημιουργήσει γέφυρες εκεί που σήμερα υπάρχουν ρήγματα. Να ενώσει δυνάμεις που μοιάζουν ανίκανες να συνομιλήσουν. Αυτό είναι άλλο πολιτικό μέγεθος.

—

ΕΡΩΤ: Περιγράψτε αυτές τις γέφυρες. Ανάμεσα σε ποιους και για ποιον σκοπό;

ΝικΝικ. Ανάμεσα σε κόσμους που σήμερα ζουν σε πολιτική απομόνωση. Πρώτον, ανάμεσα στην παραδοσιακή λαϊκή Κεντροδεξιά, η οποία νιώθει ξένη μέσα στη σημερινή Νέα Δημοκρατία, και στις δυνάμεις του κοινωνικού πατριωτισμού που αναζητούν έκφραση. Δεύτερον, ανάμεσα σε εκείνους που ζητούν αλλαγή και σε εκείνους που φοβούνται ότι η αλλαγή θα φέρει αστάθεια.

Τρίτον, ανάμεσα στη γενιά που έζησε τη Μεταπολίτευση και σε μια νέα γενιά που αισθάνεται ότι το πολιτικό σύστημα την αγνοεί και δεν της προσφέρει προοπτική. Και τέλος, ανάμεσα σε δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις διαφορετικής ιδεολογικής αφετηρίας, οι οποίες μπορεί να διαφωνούν σε πολλά, αλλά είναι σε θέση να συμφωνήσουν σε πέντε ή δέκα μεγάλα εθνικά ζητήματα.

Οι μετρήσεις δείχνουν ένα ισχυρό αίτημα αλλαγής. Αυτό το αίτημα όμως δεν έχει βρει ακόμη μια ενιαία, υπεύθυνη πολιτική έκφραση. Εκεί χρειάζεται ένας άνθρωπος με την εμπειρία, το κύρος και την πολιτική βαρύτητα του Αντώνη Σαμαρά.

ΕΡΩΤ:Θα αντιτείνουν πολλοί: «Ποιος Σαμαράς γεφυροποιός; Ο πολιτικός που το 1993 ταυτίστηκε με τη διάσπαση;» Πώς τοποθετείσαι απέναντι σε αυτό το ιστορικό βάρος;

Ν.Ν.: Το ιστορικό βάρος δεν διαγράφεται. Ούτε το επιχειρώ. Η ιστορία δεν γράφεται με γόμα. Αλλά από το 1993 μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Και σε αυτές τις δεκαετίες, ο Αντώνης Σαμαράς έχει μια πολύ συγκεκριμένη διαδρομή που αποδεικνύει την ικανότητά του στη σύνθεση.Επιτρέψτε μου  να σου θυμίσω μερικούς σταθμούς:

1. Ξεκίνησε ως ένα από τα προβεβλημένα στελέχη της γενιάς του Ευάγγελου Αβέρωφ και στήριξε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
2. Ως πρόεδρος της Πολιτικής Άνοιξης, πρότεινε τον Κωστή Στεφανόπουλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μια επιλογή που συγκέντρωσε ευρύτατη συναίνεση.
3. Το 2004, έκλεισε έναν μακρύ κύκλο σύγκρουσης και στήριξε τον Κώστα Καραμανλή, συμβάλλοντας στην επανένωση της Κεντροδεξιάς.
4. Το 2009 κέρδισε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας μέσα από μια πρωτοφανή ανοιχτή διαδικασία και ανέλαβε να ανασυγκροτήσει μια βαριά ηττημένη παράταξη.
5. Το 2012, σε βαθιά κρίση, συγκρότησε τρικομματική κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να κυβερνήσει μαζί με δυνάμεις διαφορετικής ιδεολογίας.
6. Το 2012, παρά τη σφοδρή σύγκρουση, επέλεξε την επανένωση και συμφώνησε στην επιστροφή της Ντόρας Μπακογιάννη στη Νέα Δημοκρατία.
7. Το 2015-16, στελέχη του δικού του στρατοπέδου στήριξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, συμβάλλοντας στην εκλογή του στην ηγεσία.Αυτή η διαδρομή δείχνει έναν πολιτικό που, όταν το απαιτούσαν οι περιστάσεις, μπόρεσε να περάσει από τη σύγκρουση στη σύνθεση. Το μεγάλο ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν έκανε λάθη. Το ερώτημα είναι αν έμαθε από την ίδια του την ιστορία. Και η μεγαλύτερη απάντηση του Σαμαρά στο παρελθόν του θα είναι να ενώσει εκεί όπου κάποτε κατηγορήθηκε ότι δίχασε.

Γ.Ν.: Μια τέτοια εθνική συνεννόηση που περιγράφετε, οδηγεί σε μια νέα κυβέρνηση; Ποιο είναι το σχέδιό για την επόμενη ημέρα;

Ν.Ν.: Εδώ πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί για να μην παρεξηγηθούμε. Δεν προτείνω μια κυβέρνηση που θα γεννηθεί από πολιτικές κορυφές και θα παρακάμψει τον λαό. Ο κ. Μητσοτάκης είναι ο εκλεγμένος πρωθυπουργός και έχει δεσμευτεί ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027. Πρώτος λόγος, λοιπόν, ανήκει στον ελληνικό λαό. Ό,τι αποφασίσει η κάλπη είναι απολύτως σεβαστό.

Αν ο λαός δώσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, η εντολή είναι σαφής. Αν όμως η κάλπη δεν δώσει μια βιώσιμη κυβερνητική λύση; Αν οι διερευνητικές αποτύχουν; Αν βρεθούμε μπροστά στο δίλημμα διαδοχικών εκλογών και παρατεταμένης αβεβαιότητας; Εκεί λέω ότι πρέπει να υπάρχει μια μεγάλη εθνική εναλλακτική πάνω στο τραπέζι: μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, ειδικού σκοπού και ορισμένου χρόνου.

Γ.Ν.: «Ειδικού σκοπού» για ποιον σκοπό; Μην αφήνετε αυτή την πρόταση στην αοριστία.

Ν.Ν.: Θα είμαι απολύτως συγκεκριμένος. Μια τέτοια κυβέρνηση θα πρέπει να υπογράψει μπροστά στον ελληνικό λαό ένα σαφές, σύντομο και δεσμευτικό εθνικό συμβόλαιο, που θα περιλαμβάνει:

1. Την πλήρη αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς, στη Δικαιοσύνη και στη λειτουργία του κράτους.
2. Τη χάραξη μιας εθνικής στρατηγικής για τα ελληνοτουρκικά, την Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο.
3. Την τοποθέτηση του δημογραφικού και της στήριξης της ελληνικής οικογένειας στην κορυφή της εθνικής πολιτικής.
4. Ένα νέο παραγωγικό σχέδιο για τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, την περιφέρεια, τον πρωτογενή τομέα και τη βιομηχανία.
5. Την αντιμετώπιση του στεγαστικού και του κόστους ζωής ως κεντρικών προβλημάτων κοινωνικής συνοχής.
6. Τις μεγάλες θεσμικές αλλαγές που μπορούν να συγκεντρώσουν ευρύτατη πολιτική συναίνεση.

Και βεβαίως, μια τέτοια κυβέρνηση πρέπει να έχει εξαρχής συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. Όταν ολοκληρωθεί η αποστολή της, η χώρα επιστρέφει στην κανονική πολιτική ζωή. Δεν μιλώ για μια κυβέρνηση που θα κρατηθεί στην εξουσία. Μιλώ για μια κυβέρνηση που η ίδια θα περιορίσει την εξουσία της στον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.

Γ.Ν.: Σε αυτό το σχήμα, ποιος θα ήταν ο πρωθυπουργός; Ο Αντώνης Σαμαράς;

Ν.Ν.: Αν ξεκινήσουμε τη συζήτηση από το «ποιος», θα έχουμε χάσει την ουσία. Η παλιά Ελλάδα ξεκινούσε πάντα από το πρόσωπο. Η νέα Ελλάδα πρέπει να ξεκινήσει από το «τι πρέπει να γίνει». Δεν λέω «κυβέρνηση εθνικής ενότητας για να γίνει πρωθυπουργός ο Σαμαράς». Λέω ότι ο Σαμαράς μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις μιας εθνικής σύνθεσης.

Είναι πρώην πρωθυπουργός, έχει αποδείξει ότι μπορεί να κυβερνήσει με συνεργασίες. Αλλά ο πολιτικός που θέλει να λειτουργήσει ως γεφυροποιός πρέπει να ξεκινήσει λέγοντας: «Δεν βάζω πρώτο τον εαυτό μου. Βάζω πρώτη την Ελλάδα». Το πρόσωπο του πρωθυπουργού, αν φτάσουμε σε αυτή την ανάγκη, θα προκύψει από τους συσχετισμούς, τις συναινέσεις και την εντολή της Βουλής. Πρώτα η αποστολή, μετά το πρόγραμμα, και τελευταίο το πρόσωπο.

Γ.Ν.: Σε αυτή την ανάλυση, πού τοποθετείτε τον Κώστα Καραμανλή; Έχετε μιλήσει για «φύλλο επιστράτευσης».

Ν.Ν.: Ο Κώστας Καραμανλής είναι μια διαφορετική πολιτική περίπτωση και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοια. Δεν χρειάζεται να επιστρέψει στην καθημερινή κομματική ζωή για να έχει βαρύτητα. Διαθέτει ένα μοναδικό πολιτικό και συμβολικό κεφάλαιο. Οι κοινές δημόσιες παρουσίες του με τον Αντώνη Σαμαρά είναι επανειλημμένες και ο ίδιος έχει τοποθετηθεί δημόσια για τα ελληνοτουρκικά και τους θεσμούς.

Αυτό που λέω είναι ότι, αν η χώρα βρεθεί μπροστά σε μια πραγματική ανάγκη ευρύτερης συνεννόησης, ο Κώστας Καραμανλής είναι ένα από τα πρόσωπα που μπορούν να λειτουργήσουν ως εγγυητές σοβαρότητας, θεσμικής ισορροπίας και εθνικής συνέχειας. Γι’ αυτό χρησιμοποίησα τη φράση «φύλλο επιστράτευσης». Δεν σημαίνει «κατεβείτε να γίνετε αρχηγός κόμματος». Δεν σημαίνει «επιστρέψτε για ένα αξίωμα». Σημαίνει: «Πρόεδρε, αν η Πατρίδα σας χρειαστεί σε μια κρίσιμη ώρα, η ευθύνη σας είναι να μην λείψετε».

Γ.Ν.: Χρησιμοποίησατε την ιστορική αναλογία του Ευάγγελου Αβέρωφ το 1974. Δεν είναι επικίνδυνη μια τέτοια σύγκριση;

Ν.Ν.: Θέλω να είμαι απολύτως σαφής. Δεν συγκρίνω τις εποχές. Το 1974 η Ελλάδα έβγαινε από δικτατορία και βρισκόταν μέσα στην κυπριακή τραγωδία. Σήμερα έχουμε μια εδραιωμένη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η αναλογία μου αφορά μια συγκεκριμένη λειτουργία της πολιτικής.

Τον Ιούλιο του 1974, ο Ευάγγελος Αβέρωφ ήταν από εκείνους που πρότειναν την κλήση του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Όταν έγινε αντιληπτό ότι η χώρα χρειαζόταν μια λύση μεγαλύτερη από τις προσωπικές φιλοδοξίες των παρόντων. Αυτό είναι το μάθημα που κρατώ. Υπάρχουν στιγμές που ο πραγματικά μεγάλος πολιτικός δεν αναρωτιέται «πώς θα γίνω εγώ πρωθυπουργός;». Αναρωτιέται: «Ποια λύση χρειάζεται τώρα η χώρα μου;». Εκεί ακριβώς τοποθετώ την ιστορική ευκαιρία του Αντώνη Σαμαρά.

Γ.Ν.: Εσείς, ο μακροβιότερος βουλευτής στον νομό των πρωθυπουργών, δηλαδή το νόμό Αχαϊας προσωπικά, θα είστε  υποψήφιος στις επόμενες εκλογές;

Ν.Ν.: Απαντώ με απόλυτη ειλικρίνεια. Σήμερα, αυτή την ώρα, δεν είμαι υποψήφιος. Δεν έχω καμία πρόθεση να προτρέξω των εξελίξεων. Το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί, και θα ήταν πολιτικά λάθος να συμπεριφερθώ σαν να έχουν ήδη κριθεί όλα.

Θα είμαι ειλικρινής. Εκλέγομαι στο δημόσιο στίβο από το 1986. Από μαθητής στη ΜΑΚΙ, στην ΟΝΝΕΔ, στη ΔΑΚΕ, στη ΝΟΔΕ, στο Πολιτικό Συμβούλιο της Νέας Δημοκρατίας. Είμαι ένας από τους μακροβιότερους εκλεγμένους βουλευτές της Αχαΐας. Ευχαριστώ τον λαό και τον Θεό για αυτή την τιμή. Είμαι πολιτικά χορτασμένος. Δεν κυνηγάω καρέκλες.

Όταν ο κ. Σαμαράς ανακοινώσει τις αποφάσεις του, όταν ξεκαθαρίσει το πολιτικό πλαίσιο, τότε θα ανακοινώσω και εγώ τις δικές μου αποφάσεις για τη συμμετοχή μου. Αυτό που θέλω να γίνει σήμερα απολύτως ξεκάθαρο είναι η αμετάκλητη απόφασή μου να βρίσκομαι στην πρώτη γραμμή της μάχης, με σημαιοφόρο και ηγέτη τον Αντώνη Σαμαρά. Ο ρόλος μου, ο τίτλος μου, το ψηφοδέλτιό μου, θα καθοριστούν από τις ανάγκες της Πατρίδας, όχι από προσωπικές φιλοδοξίες.

Γ.Ν.: Ευχαριστούμε θερμά για την, κατά τη γνώμη μας,  βαθιά και ουσιαστική συζήτηση.

Ν.Ν.: Εγώ σε ευχαριστώ, Γιάννη. Και ευχαριστώ τους αναγνώστες σας που αφιέρωσαν χρόνο να ακούσουν μια διαφορετική πολιτική πρόταση. Μια πρόταση που δεν βασίζεται στη μιζέρια ή την τοξικότητα, αλλά στην ελπίδα και την ευθύνη. Η Πατρίδα μπορεί και πρέπει να προχωρήσει μπροστά. Και θα το κάνει, αρκεί να βρεθούν οι άνθρωποι που θα τολμήσουν να χτίσουν γέφυρες αντί να υψώνουν τείχη.”

14-12-1929 έως 10-1-1935 Αλέξανδρος Ζαΐμης

8-10-1973 έως 25-11-1973 Γιώργος Παπαδόπουλος (Στρατιωτικό πραξικόπημα)

10-3-1995 έως 7-2-2000 Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος

8-2-2000 έως 11-3-2005 Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος

ΑΝΤΙΒΑΣΙΛΕΙΣ

21-3-1972 έως 8-10-1973 Γιώργος Παπαδόπουλος (Στρατιωτικό πραξικόπημα)

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ

1823 Θανάσης Κανακάρης (Προσωρινή διοίκηση Ελλάδας)

1826 έως 1827 Ανδρέας Ζαΐμης (Προσωρινή διοίκηση Ελλάδας)

29-4-1863 έως 25-10-1863 Μπενιζέλος Ρούφος

28-11-1865 έως 9-6-1866 Μπενιζέλος Ρούφος

25-1-1869 έως 7-7-1870 Θρασύβουλος Ζαΐμης

28-10-1871 έως 25-12-1871 Θρασύβουλος Ζαΐμης

21-9-1897 έως 2-4-1899 Αλέξανδρος Ζαΐμης

12-11-1901 έως 24-11-1902 Αλέξανδρος Ζαΐμης

25-2-1915 έως 10-8-1915 Δημήτριος Γούναρης

24-9-1915 έως 25-10-1915 Αλέξανδρος Ζαΐμης

9-6-1916 έως 3-9-1916 Αλέξανδρος Ζαΐμης

21-4-1917 έως 14-6-1917 Αλέξανδρος Ζαΐμης

26-3-1921 έως 3-5-1922 Δημήτριος Γούναρης

16-9-1922 έως 17-9-1922 Αναστάσιος Χαραλάμπης

14-11-1922 έως 11-1-1924 Στυλιανός Γονατάς (Στρατιωτικό πραξικόπημα)

7-10-1924 έως 26-6-1925 Ανδρέας Μιχαλακόπουλος

4-12-1926 έως 17-8-1927 Αλέξανδρος Ζαΐμης

17-8-1927 έως 8-2-1928 Αλέξανδρος Ζαΐμης

8-2-1928 έως 4-7-1928 Αλέξανδρος Ζαΐμης

26-4-1944 έως 24-5-1944 Γεώργιος Παπανδρέου

24-5-1944 έως 18-10-1944 Γεώργιος Παπανδρέου

18-10-1944 έως 3-1-1945 Γεώργιος Παπανδρέου

1-11-1945 έως 22-11-1945 Παναγιώτης Κανελλόπουλος

24-1-1947 έως 29-8-1947 Δημήτριος Μάξιμος

8-11-1963 έως 31-12-1963 Γεώργιος Παπανδρέου

19-2-1964 έως 15-7-1965 Γεώργιος Παπανδρέου

3-4-1967 έως 21-4-1967 Παναγιώτης Κανελλόπουλος

13-12-1967 έως 8-10-1973 Γεώργιος Παπαδόπουλος (Στρατιωτικό πραξικόπημα)

21-10-1981 έως 2-6-1985 Ανδρέας Παπανδρέου

2-6-1985 έως 2-7-1989 Ανδρέας Παπανδρέου

13-10-1993 έως 17-1-1996 Ανδρέας Παπανδρέου

6-10-2009 έως 11-11-2011 Γεώργιος Παπανδρέου

16-5-2012 έως 20-6-2012 Παναγιώτης Πικραμμένος

ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

1854 έως 1855 Θρασύβουλος Ζαΐμης

1860 Θρασύβουλος Ζαΐμης

1860 Ανδρέας Χ. Λόντος

1862 Λεωνίδας Πετιμεζάς

1863 έως 1864 Ιωάννης Μεσσηνέζης

1874 έως 1857 Θρασύβουλος Ζαΐμης

1874 έως 1857 Θρασύβουλος Ζαΐμης

29-5-1895 έως 3-11-1897 Αλέξανδρος Ζαΐμης

22-5-1929 έως 14-12-1929 Αλέξανδρος Ζαΐμης.”

 Εμείς συμπληρώνουμε:Μακροβιότερος όλων ο Νίκος Νικολόπουλος.Ισως και φτωχότερος -οικονομικά μόνο- όλων αυτών…