Του Νικου Νικολόπουλου
Μέσα απο εκατοντάδες εκπομπές και έρευνες έχουμε διακηρύξει μεταξύ άλλων και το εξής:
“έχουμε απεριόριστη όσο και μηδενική εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη`”
Και εξηγούσαμε και εξηγούμε ότι αυτή η “αντίφαση” σχετίζεται με τα πρόσωπα και τις πράξεις.
Μπορεί το ίδιο δικαστικό πρόσωπο να αξίζει την εμπιστοσύνη μας με βάση άψογες αποφάσεις του και το ίδιο πρόσωπο να κατακρημνί (σ)ζει την εμπιστοσύνη αυτή με βάση τη δικαστική του στάση σε μια σπουδαίας κοινωνικής, πολιτικής σημασίας υπόθεση.
Ετσι στεκόμαστε δίπλα στους δικαστικούς λειτουργούς κ.κ.Παυλίδη( Εισαγγελέας)και Ασκιανάκη (δικαστικός) για την γενναία και τολμηρή απόφασή τους στο τεράστιο(πολύ σοβαρότερο και μεγαλύτερο- τηρουμένων των αναλογιών- από το Γουότεργκεϊτ)των υποκλοπών.
Σε καμία περίπτωση πάντως δεν θεωρούμε ότι αυτά που ανακοίνωσε ο Κώστας Βαξεβάνης είναι τα πρόσωπα του τελικού άθλιου καταλόγου των υποκλοπών.
Αντίθετα θεωρούμε ότι δεν είναι άσχετη η καταδίωξή του με την ερευνητική του πορεία και τα φοβερά ευρήματά της.
Μένουμε με το στόμα ανοιχτό όταν η Δικαιοσύνη δηλώνει ότι μπορεί κανείς να δημοσιεύει φωτογραφία ενός δικαστή που παίζει σε καζίνο και όχι ενός δικαστή στον δημόσιο-εξόδοις μας-θώκο του στον Αρειο Πάγο ή στο Εφετείο κλπ
Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την επιπολαιότητα ενός κράτους που στέγασε την υπηρεσία “απορρήτων του” (και…υποκλοπών!!!) σχεδόν μέσα σε ένα αθλητικό πάρκο, στο οποίο σουλατσάρουν πλείστοι αλλοδαποί, νομοταγείς ή πράκτορες.
Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να δηλώσουμε ευθύς εξ αρχής ότι “έχουμε εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη και στις Αρχές ασφαλείας, για την εξιχνίαση αυτού του τρομερού κακουργήματος”.
Διότι δεν διαφεύγει της προσοχής κανενός ότι μεταξύ των θυμάτων του κακουργήματος αυτού ήταν και δικαστικοί λειτουργοί και λειτουργοί των αρχών ασφαλείας. Και οι συνάδελφοί τους δεν εγιναν “ενα”, ώστε να αξιώσουν και να επιβάλλουν φως δικαιοσύνης στα εγκλήματα και όχι φυσικά σε απόρρητα εθνικά θέματα.
Επομένως με δικαιολογημένο αίσθημα ικανοποίησης και βαθιάς συμπαράστασης υποδέχομαι την ιστορική κίνηση του πρώην πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά.
Η προσφυγή του στον Άρειο Πάγο για τη διερεύνηση της παγίδευσής του με το Predator δεν είναι απλώς μια προσωπική δικαίωση. Ελπίζουμε να αποδειχθεί από το αποτέλεσμα ως η απαρχή της συντριβής ενός ολόκληρου συστήματος ανομίας μπροστά στο οποίο η καλύτερη στην παγκόσμια ιστορία Μαφιόζικη οργάνωση θα φαινόταν …άτολμη.
Ο κ. Σαμαράς, με την πράξη του (πρέπει να )υπέγραψε το τέλος του «Νίξον» της Ελλάδος. Όπως ο αλήστου μνήμης πρόεδρος Νίξον αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν η αλήθεια για τις υποκλοπές αποκαλύφθηκε, έτσι και σήμερα η ελληνική Δικαιοσύνη καλείται να βάλει τέλος σε μια σκοτεινή εποχή παρανομίας, παρακολουθήσεων και θεσμικής εκτροπής.
Ο κ. Σαμαράς, με θάρρος και θεσμική συνέπεια, έπραξε όσα όφειλε: ζήτησε δημόσια απαντήσεις, δεν τις πήρε, και τώρα παραδίδει την υπόθεση στον μόνο αρμόδιο θεσμό – τη Δικαιοσύνη.
Αυτή η κίνηση αλλάζει τα δεδομένα, αλλά και ανοίγει άλλες πόρτες στο μέλλον του τόπου. Δημιουργεί νέα δεδομένα για την ουσία της υπόθεσης και για τους πρωταγωνιστές της. Η Ελλάδα μπορεί ακόμα να σωθεί, αρκεί οι θεσμοί να λειτουργήσουν απρόσκοπτα και η αλήθεια να αποκαλυφθεί.
Η αίτηση αυτή, θα μελετηθεί από τον νέο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ευάγγελο Μπακέλα.
Η μελέτη και τα αποτελέσματά του ελπίζουμε να είναι πολύ καλύτερα από το παρελθόν π.χ. το διαβόητο 244 βούλευμα, στο οποίο ήταν πριν καμία 10αριά και πλέον χρόνια εισηγητής και βασίστηκε απόλυτα στα όσα εκείνος εκέλευσε…
Ελπίζουμε ότι για τα θύματα, για την αξιοπιστία των θεσμών του Κράτους μας να δημιουργήσει νέα δεδομένα.
Η μεταχείριση που θα επιφυλάξει στον καταδικασθέντα, αλλά και προσφέροντα ΝΕΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ των εγκλημάτων Ταλ Ντίλιαν θα δείξει πως η δικαστική (κορυφή) Αρχή άνδρα δείκνυσι.
Και τότε θα επανεκτιμήσουμε και θα προσωποιήσουμε το γραφόμενο στην αρχή, δηλ το περί πλήρους ή μηδενικής εμπιστοσύνης στα πρόσωπα που καλούνται να υπερασπιστούν τους θεσμούς.
Η κυβέρνηση, που μέχρι σήμερα όχι μόνο αρνείται να απαντήσει δημόσια, όπως πρέπει σε δημοκρατίες αλλά ακολουθεί πορεία ωμής συγκάλυψης ευθυνών θα κληθεί να λογοδοτήσει ενώπιον της Δικαιοσύνης;
Δεν Συγχαίρω απλώς τον κ. Σαμαρά και δεν δηλώνω μόνο την αμέριστη υποστήριξή μου.
Αλλά δηλώνω και την προθυμία μου να με προτείνει ως μάρτυρα ουσίας για να εισφέρω στις αρχές αυτά που σχεδίαζα υπό μορφή μηνυτήριας αναφοράς.
Διότι χρέος όλων μας είναι να σταθούμε δίπλα του, ώστε αυτή η υπόθεση να φτάσει ως το τέλος της – εκεί όπου η Δικαιοσύνη απονέμεται αμερόληπτα, χωρίς εκπτώσεις και χωρίς συγκάλυψη.
Το κείμενο αυτό είναι προσωπικό και εκφράζει τις απόψεις μου για το μείζον αυτό ζήτημα δημοκρατίας και κράτους δικαίου, το οποίο δοκιμάζεται από την Κυβέρνηση Μητσοτάκη όσο ποτέ στη συγχρονη ιστορία του σε πλείστες σοβαρότατες υποθέσεις διαφθοράς και εγκλημάτων και όχι στην -κατά το επίσημο κατηγορητήριο που αναγνωρίζει (ενδεχόμενο)δόλο-δολοφονία των Τεμπών…
