Οι Νικς της Νέας Υόρκης πήραν το πρωτάθλημα στις ΗΠΑ αν και κάθε άλλο παρά αναδείχθηκε η καλύτερη ομάδα στο φετεινό πρωτάθλημα απο πλευράς νικών και εμφανίσεων.
Κερδισαν τη σειρά με τους Σαν Αντόνιο Σπερς με 4-1 και με δυο τρομερές ανατροπές στα δυο τελευταία παιχνίδια.Στο πρώτο γύρισαν στο δεύτερο ημίχρονο από 29 πόντους πίσω!!!
Στον πέμπτο και τελευταίο αγώνα μέσα στο Σαν Αντόνιο γύρισαν στην τελευταία περίοδο από το μειον 12 και ο πολύς και πανύψηλος Γουαμπανιάμα του Σαν Αντόνιο δεν μπόρεσε να κάνει κάτι ουσιαστικότερο από την πρωτιά στους σκόρερ της ομάδας του.
Αντίθετα στο τελευταίο παιχνίδι ο Μπράνσον έβαλε 45 πόντους και επιβεβαίωσε την προφητεία του Γιάννη Αντετοκούνμπο ότι “το πρωτάθλημα θα πάει στη Νέα Υόρκη!!!
Οπως πάντα κανείς δεν είχε κανένα παράπονο απο την διαιτησία, η οποία όπως πάντα λειτουργεί αμερόληπτα και τυφλά και τα λιγοστά λάθη δεν έχουν κεμία ιδιοτέλεια εκεί.
Ο Γιάννης τώρα πρέπει να πάρει απόφαση.Θα μείνει στο Μιλγουόκι καθώς δήλωσε ότι το θεωρεί σπίτι του και ζει εκεί 14 χρόνια η θα μετακινηθεί στη Νέα Υόρκη η κάπου αλλού με ανταλλαγή.
Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ,Ο ΠΑΟ και η ντροπή.
Στα ελληνικά πρωταθητής όχι ακριβώς με τα…τσαρούχια αναείχθηκε ο Ολυμπιακός με κρισιμότερους “παίκτες” στο πρωτάθλημα τους… κ.κ.Παυλίδη και Ασκιανάκη!…
Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…
Αντιγράφουμε για την ιστορία ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ από τη ΖΟΥΓΚΛΑ.:
“Tα λέγαμε… Σχεδόν από την αρχή αυτής της σειράς τελικών, η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη σε βαθμό που μπαρούτι και σπίρτο συνυπήρχαν επικίνδυνα σε κάθε αγωνιστική βραδιά. Οι καθημερινές δηλώσεις πολέμου, οι διαμαρτυρίες για τη διαιτησία, οι τιμωρίες σε παίκτες και ομάδες, ο αποκλεισμός του Δημήτρη Γιαννακόπουλου από τον αγωνιστικό χώρο, όλα διαμόρφωναν ένα σκηνικό, στο οποίο η έκρηξη ήταν ζήτημα χρόνου.
Η έκρηξη ήρθε. Κατά τη διάρκεια του πέμπτου τελικού στο ΣΕΦ, ο Ταϊρίκ Τζόουνς ενεπλάκη σε σοβαρό επεισόδιο με τον Κέντρικ Ναν, αρχικά έπειτα από φάουλ του δεύτερου στον Σάσα Βεζένκοφ, με τον σέντερ του Ολυμπιακού να πιάνει από τον λαιμό τον γκαρντ του Παναθηναϊκού. Το χειρότερο, όμως, ήρθε μετά τη λήξη. Ο Τζόουνς μπαίνοντας στα αποδυτήρια γρονθοκόπησε τον Ναν, με το βίντεο του επεισοδίου να κυκλοφορεί στη δημοσιότητα. Ο Ολυμπιακός αντέτεινε ότι ο Ναν υπήρξε ο πρώτος επιτιθέμενος, ενώ κατήγγειλε ότι ο Ματίας Λεσόρ χτύπησε αστυνομικό. Ο Παναθηναϊκός, από την πλευρά του, κατήγγειλε επίθεση αστυνομικών σε παίκτες του και ελλειπή ασφάλεια. Και οι δύο ομάδες δηλώνουν έτοιμες να καταθέσουν μηνύσεις.
Αυτές οι εικόνες είναι απαράδεκτες. Δεν έχει σημασία ποιος άρχισε, ποιος χτύπησε πρώτος ή ποια πλευρά φέρει μεγαλύτερη ευθύνη. Σε καμία αθλητική διοργάνωση και ειδικά σε τελικούς πρωταθλήματος, δεν έχει θέση η σωματική βία. Αυτό που είδαμε δεν είναι αθλητισμός, είναι ακραία αποτυχία αυτοελέγχου από επαγγελματίες που οφείλουν να αποτελούν πρότυπα.
Το επίπεδο παραγόντων και παικτών σε αυτή τη σειρά υπήρξε εξαιρετικά χαμηλό, ασύμβατο με την ποιότητα που το ελληνικό μπάσκετ έχει αποδείξει ότι κατέχει στην ευρωπαϊκή σκηνή. Ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής Ευρώπης. Ο Παναθηναϊκός είναι ο πλέον ιστορικός αντίπαλός του έχοντας καταγράψει τη δική του ιστορία στην Ευρώπη με 7 ευρωπαϊκά τρόπαια. Αυτή η σειρά τελικών άξιζε καλύτερη μεταχείριση απ’ όλους τους εμπλεκόμενους.
Ευτυχώς, υπήρξε ένας αθώος σε όλη αυτή την ιστορία: Ο κόσμος. Οι φίλαθλοι και των δύο ομάδων έδωσαν μάθημα ψυχραιμίας σε αυτούς που τους εκπροσωπούν και δεν είδαμε ακόμα χειρότερα πράγματα. Αντέχουν τον ανταγωνισμό, αγαπούν το ντέρμπι, αλλά δεν θέλουν τις αντιπαραθέσεις εκτός αγωνιστικού χώρου, δεν θέλουν νέα μαύρα ρεπορτάζ, δεν θέλουν να ακούν για μηνύσεις και αποκλεισμούς. Θέλουν να βλέπουν το άθλημα. Θέλουν το θέαμα και το αποτέλεσμα να κρίνεται στις τέσσερις γραμμές. Αυτό το απλό μήνυμα φαίνεται πως δυσκολεύονται να το αποκωδικοποιήσουν όσοι βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης.
Ο Ολυμπιακός κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας για 16η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας με 89-85 του Παναθηναϊκού. Ο τίτλος είναι αδιαμφισβήτητα δίκαιος. Οι Πειραιώτες ήταν η καλύτερη ομάδα στη σειρά και κατέκτησαν ό,τι τους αξίζει. Ως πρωταθλητές Ευρώπης και πλέον Ελλάδας, αξίζει να γιορτάζουν χωρίς η χαρά τους να σκιάζεται από εικόνες που δεν τιμούν κανέναν. Χωρίς να γινόμαστε διεθνώς ξεφτίλα, λες και είμαστε κάποια τριτοκοσμική χώρα.
Ελπίζουμε αυτές οι εικόνες να ήταν οι τελευταίες της ντροπής.
Το ελληνικό μπάσκετ αξίζει τα καλύτερα, όχι αυτόν τον εφιάλτη.
